Rafın üstü haftalarca aynı görünür; toz zerrecikleri görünmez bir hızla birikir, ta ki parmağını sürdüğünde iz kalana kadar. Görmezden gelinen duygular da böyledir; yok saydıkça birikir, gün gelir dokunduğun her yerde izini bulursun. Yavaş, yok sayılanın sessiz intikamıdır.
Ağacın gövdesinde her yıl bir halka oluşur; dışarıdan sadece kabuğu görürsün. Halkalar, ağaç kesilince ortaya çıkar. İnsanın büyümesi de içe doğrudur; yıllar sonra biri gelir, seni keser, halkaların görünür. Seni kesecek testereye hazır mısın?
Eski bir halının üzerinde yıllarca yürünür; dokusu incelir, rengi solar, ama delinmez. Her adımda ayağının şeklini biraz daha alır. Bazı sevdalar, bazı alışkanlıklar da böyledir; yavaşça senin olur, fark ettiğinde tenin gibidir. Yavaş, seni giyendir.
yavaş için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.