Dumanı içine çekersin; ciğerlerine dolan şey havadır, nikotindir, katrandır. Dışarı verirken artık senin nefesindir, senin kokundur. Bazı alışkanlıklar da böyledir; seni sen yapan bir parçana dönüşür, dışarı atsan da izi kalır. Ciğerin kabul ettiği yabancıdır sigara.
Yakılan sigaranın dumanı kıvrılarak yükselir; rüzgâr nereden eserse oraya gider, şekli bozulur ama dağılmaz, incelir ve görünmez olana kadar varlığını sürdürür. Söylenmemiş sözler, gizli niyetler de böyledir; havada asılı kalır, nereye gideceği belli olmaz. Görünür düşüncedir sigara.
Ucu yanarken kendi küllerini taşır sigara; küçük bir dokunuşla dağılır, ama düşene kadar hâlâ sigaranın bir parçasıdır. Anılar da böyledir; sıcakken bir bütündürler, zamanla soğur ve dağılırlar. Hangi anının külü hâlâ parmaklarının ucunda?
sigara için burada olmayan bir anlam var mı? Ekle — yeterince akım alırsa sözlüğe girer.
// her ziyaretçi tek bir anlamı öne çıkarabilir.